Ferrara met kinderen: een dag tussen muren, kasteel en wolken

Een kind, in de auto, dat vraagt waar we heen gaan. En wij die zeggen: naar de wolken kijken. Dat werkt bijna altijd. Want Ferrara, gezien vanaf de hoogte van een zevenjarige, is een stad die ervoor gemaakt lijkt: vlak, traag, met rode muren als een kasteel uit een tekening en heel veel lucht erboven. Hier beneden, per slot van rekening, zitten wij ook.

Vraagt u zich af wat te doen in Ferrara met kinderen, zonder dat de dag een geforceerde mars van museum naar museum wordt, dan vertellen we u hoe wij hem zouden beleven. Eén ding tegelijk, met de juiste pauzes. Geen haast: dat is uiteindelijk ons vak.

We beginnen op de fiets, op de muren

Ferrara is de stad van de fietsen, en niet bij wijze van spreken. Ongeveer 90% van de inwoners van Ferrara heeft er minstens één, en een kwart van de verplaatsingen tussen huis, school en werk gebeurt trappend, op meer dan 200 km fietspad. Vertaald voor wie met kinderen komt: hier is de fiets de regel, niet de uitzondering. De auto’s rekenen erop.

De mooiste manier om te beginnen is de stadsmuren op te gaan: een ring van ongeveer 9 kilometer die het historische centrum omarmt, te voet en op de fiets af te leggen tussen bastions, torens en poorten. U hoeft niet alles te doen. Een stuk is meer dan genoeg. U fietst boven de stad, in de schaduw van de bomen, en de kinderen rijden vooruit zonder dat u aan het verkeer hoeft te denken. Gras, wielen, hijgen en af en toe een zachte val: de eerste echte etappe is deze.

Vanaf Corso Ercole I d’Este bereikt u de Porta degli Angeli, een goed punt om op of af te gaan. En als een van de kleintjes het hoofd optilt en blijft staan om naar de veranderende lucht te kijken, tja, dat begrijpen wij ook heel goed.

Het Castello, met slotgracht en torens

Dan is er hij, het Castello Estense. Het symbool van de stad: vier torens, rode bakstenen, witte balustrades, ophaalbruggen. En eromheen wat kinderen het allerleukst vinden: de slotgracht vol water. Een echt kasteel, met water eromheen, midden in Ferrara. Moeilijk uit te leggen, makkelijk om naar te kijken.

U loopt eromheen, telt de torens, zoekt de ravelijnen. De Torre dei Leoni kunt u beklimmen, wie benen en zin heeft. Wij noemen hier geen openingstijden of ticketprijzen, die veranderen vaak, en het laatste wat we willen is u naar een gesloten deur sturen: een snelle blik op de officiële website voor vertrek en u zit goed.

Ook alleen van buiten maakt het Castello trouwens indruk. Het is zo’n plek die bij kinderen blijft hangen, meer dan zoveel verhalen.

Het Parco Bassani, om echt te rennen

Na muren en torens is er ruimte nodig. Veel. Die vindt u in het Parco Urbano Giorgio Bassani, het grote groengebied in het noorden, tussen de muren en de Po, genoemd naar de schrijver uit Ferrara. Het is enorm, men spreekt van zo’n 1.200 hectare, wat ze de Addizione Verde noemen, de groene uitbreiding. Hier kunnen kinderen eindelijk rennen zonder dat iemand “voorzichtig” roept.

Het is de plek van de picknick, van de bal, van het kleed op het gras. Waar u vol stad aankomt en vol lucht weer vertrekt. Neem iets te eten mee en laat ze los: zo’n park is, per slot van rekening, het beste museum voor wie nog jong is. En daarboven, opnieuw, de wolken. Het is hier bijna een gewoonte om ernaar te gaan kijken.

De Delta en de flamingo’s, als u een hele dag hebt

Hebt u zin om verder te gaan dan de stad, dan is de grote klapper de Podelta. Hier ontmoet de grote rivier de Adriatische Zee, en het toerisme presenteert het als een bestemming voor gezinnen: tochten per boot, kano, te paard, vogels kijken, natuurgebieden om te ontdekken.

Wat groot en klein met open mond achterlaat, zijn de Valli di Comacchio: u gaat per boot op zoek naar de flamingo’s, echt roze, staand in het ondiepe water. Voor kinderen is het een soort magie. ’s Zomers zijn er ook begeleide tochten om dichter bij de vogels te komen en de casoni, de vissershutten langs de kanalen, te bezoeken.

En als het regent, of als u schaduw zoekt, is er in Comacchio het Museo Delta Antico, ook bedacht voor de kleinsten: vondsten uit de Etruskische stad Spina, de lading van een schip dat meer dan tweeduizend jaar geleden verging, immersieve video’s, installaties om aan te ruiken en routes om met de handen aan te raken. Niet het gebruikelijke museum van alleen maar kijken.

Een dag, op kindermaat

Alles op een rij gezet kan een zinnige dag er zo uitzien:

1. Muren op de fiets, een stuk van de ring, handig vertrek vanaf de Porta degli Angeli. Boven de stad, in de schaduw, zonder verkeer.
2. Castello Estense, rondje om de slotgracht, torens tellen, de Torre dei Leoni op voor de wat groteren (openingstijden op de officiële website).
3. Parco Bassani, vrij rennen, bal en picknick op het gras. Het moment om op adem te komen.
4. Delta en Valli di Comacchio, de lange uitstap, per boot, op flamingojacht. Te bewaren voor een dag die helemaal van u is.

Vier etappes, maar geen verplichting. Alleen de eerste drie, rustig gedaan, zijn al een mooie dag. Het geheim met kinderen is weglaten, niet toevoegen.

Veelgestelde vragen

Wat te doen in Ferrara met kinderen?
Het klassieke rondje, zonder stress: een stuk van de muren op de fiets, het Castello Estense met zijn slotgracht en torens, en vrij rennen in het Parco Bassani. Met een dag extra, de uitstap naar de Podelta en de flamingo’s van de Valli di Comacchio, per boot. Weinig dingen, rustig gedaan.

Kunt u Ferrara met kinderen op de fiets verkennen?
Ja, en het is de beste manier. Ferrara is de fietsstad van Italië: overal fietspaden en de ring van de muren, ongeveer 9 km, helemaal af te leggen ver van de auto’s. Een stuk tegelijk, op maat van hun benen.

En aan het eind van de dag

Als de kinderen op de goede manier moe zijn, die goede moeheid, met rode wangen en minder woorden dan anders, gaat u weer aan tafel. Wij zijn hier, een kleine vistrattoria, met de geur uit de keuken en geen haast. Het is geen plek voor kinderen en geen plek voor grote mensen: het is een plek voor gezinnen, en dat is iets anders.

Komt u langs, dan staat de tafel klaar. En als het buiten toevallig begint te “nuvolare”, wolken begint te maken, wijs ze er dan op: in Ferrara is naar de wolken kijken al de helft van het plezier.